Kraamcadeautjes die wel gegeven kunnen worden...

Zo moeilijk is het natuurlijk niet... je spullen in de kast opbergen, zodat de kleine piraten het niet zien.
Want ook al is de oudste 3, zelfs een labeldoekje dat gemaakt is door mama is nog altijd interessant.
En ze blijven schattig die zachte knuffelkonijntjes...

Blauwe bunnie & IJskonijn

Het kraamcadeau dat nooit gegeven kan worden.

Hier zou eigenlijk de aangekondigde blog komen over iets wat niet mijn ding is; jongenskleding maken. Maar omdat foto's maken van een weigerend model/piraatje ook niet mijn ding is, hebben jullie deze van mij te goed.
In plaats daarvan een blog over het kraamcadeau dat nooit gegegeven kan worden. Niet omdat het slecht gelukt is, maar omdat het niet gegeven mag worden. De kleinste piraat zag het konijn toen het nog maar 1 oor had. Op dat moment besloot hij zich erover te ontfermen. En ja, zeg dan nog maar eens dat het konijntje een ander huis gaat krijgen...
Dat kan deze mama niet over haar hart verkrijgen. Ik zal nog een nieuwe moeten maken. En zeg nou zelf, is íe niet schattig!?

Het patroon vond ik hier. Ik deed er wel zeker langer dan een uurtje over, mijn naaimachine en dit fijne badstof/nicky velours (?) was geen fijne combi.

Ee-twie-tjes

"Mama, wat ben je aan het maken?"vroeg de grootste piraat. "Een pennenzakje en een make-uptasje. Dat noem je ook wel een etuitje." Maar hoe schrijf je dat eigenlijk??? 

Het waren een van mijn eerste experimentjes met een rits en ik moet zeggen... ben er tevreden over, zo zonder patroon of tutorial. De stofjes zijn heerlijk vrolijk en dieper van kleur dan op de foto's.  De voering van het make-uptasje is felroze.
De uiltjesstof is gecombineerd met een zachte bruine babyrib en gevoerd met een blauwe ruit.

Iets nuttigs en iets moois

Voor mijn piraten maakte ik een placemat van tafelzeil, niet echt vernieuwd of schokkend onderscheidend, maar wel fijn en heel nuttig.
Omdat mijn jongste piraat werkelijk ieder eetmoment tot kliederkunst verheft ligt er al meer dan een jaar (onafgebroken) een kitsch tafelzeil met aardbeien op onze eettafel. En dat zeiltje was ik meer dan spuugzat... (Zo, dat kwam uit mijn  tenen, he!) We hebben namelijk zo'n mooie tafel en nu kan ik hem weer zien.

Daarnaast maakte ik een nieuwe armband van kralen uit een oude ketting en een oude armband. En wat is er nou fijner dan iets nieuws zonder er een cent aan uit te geven?!