Hier zou eigenlijk de aangekondigde blog komen over iets wat
niet mijn ding is; jongenskleding maken. Maar omdat foto's maken van een weigerend model/piraatje ook niet mijn ding is, hebben jullie deze van mij te goed.
In plaats daarvan een blog over het kraamcadeau dat nooit gegegeven kan worden. Niet omdat het slecht gelukt is, maar omdat het niet gegeven
mag worden. De kleinste piraat zag het konijn toen het nog maar 1 oor had. Op dat moment besloot hij zich erover te ontfermen. En ja, zeg dan nog maar eens dat het konijntje een ander huis gaat krijgen...
Dat kan deze mama niet over haar hart verkrijgen. Ik zal nog een nieuwe moeten maken. En zeg nou zelf, is íe niet schattig!?
Het patroon vond ik
hier. Ik deed er wel zeker langer dan een uurtje over, mijn naaimachine en dit fijne badstof/nicky velours (?) was geen fijne combi.